Co się dzieje w mojej głowie?


  • Czas zmian!

    Dojrzewanie to trudny czas dla Ciebie, jak również burzliwy i emocjonalny okres w życiu całej rodziny. W tym czasie dochodzi u Ciebie do gwałtownych zmian biologicznych związanych z uaktywnieniem się hormonów, jak i do zmian w psychice. Zaczniesz zmieniać się fizycznie (będziesz rosnąć, przybierać na wadze, zmieni się Twoja sylwetka), zacznie w pełni funkcjonować Twój układ rozrodczy, możesz zaobserwować zmiany skórne, zwiększoną potliwość oraz przetłuszczanie skóry i włosów. W tym czasie rozwijać się będzie Twój układ nerwowy, co może przejawiać się drażliwością, niepokojem i nerwowością. Po pewnym czasie Twój organizm powróci do równowagi. Jak widzisz – czekają Cię ogromne zmiany! Spraw, żeby dojrzewanie nie kojarzyło Ci źle! Rozmawiaj o tym, co się z Tobą dzieje!

  • Pytaj, rozmawiaj z rodzicami!

    Z uwagi na zachodzące w Twoim życiu przemiany, te fizyczne i emocjonalne, możesz czuć się zdezorientowana, nawet przestraszona. Dołóż wszelkich starań, żeby dowiedzieć się, co się z Tobą dzieje. Spróbuj zrozumieć dlaczego i potraktuj ten czas, jako metamorfozę ciebie-dziecka w ciebie-dojrzałą kobietę. Pamiętaj, że wsparcia zawsze udzielą Ci rodzice. Może trudno Ci jest to sobie wyobrazić, ale Twoi rodzice też przez to przechodzili, więc wiedzą co mówią. Skorzystaj z ich doświadczenia, nie bój się pytać!
  • Zmienne nastroje!

    Bywa tak, że czujesz się rozdrażniona i nie wiesz z jakiego powodu? Zdarza Ci się, że nawet drobna rzecz nie po Twojej myśli jest w stanie doprowadzić Cię do łez? Nie martw się, takie zachowania są naturalne. Mogą być pierwszymi oznakami dojrzewania emocjonalnego! Czasami nieporozumień nie da się uniknąć, ale masz prawo poszukiwać własnej tożsamości, a przy okazji uczyć się niezależności.

  • Poszukiwanie własnej tożsamości!

    Poszukujesz swojego stylu? Zmieniasz fryzurę, eksperymentujesz ze strojem? Zmieniasz dotychczasowe zainteresowania na nowe? Chcesz poznawać ludzi i nawiązywać nowe przyjaźnie? Do tego źle znosisz krytykę i ostro wyrażasz swoje niezadowolenie na wszelkiego rodzaju zakazy? Pragniesz akceptacji otoczenia (przyjaciół, a także ze strony rodziców). To znak, że poszukujesz własnej tożsamości. W tym czasie rodzice poszerzają Twoją przestrzeń dając Ci większą swobodę byś miała możliwość odnalezienia siebie samej, uczą Cię podejmowania pierwszych samodzielnych decyzji, silnie kształtując odpowiednie wartości, którymi będziesz kierowała się w życiu. Czasami chcąc przekazać cenne nauki - wprowadzają różnego rodzaju zakazy. Tak więc czas buntu, który przechodzisz jest również typowym zachowaniem dla okresu dojrzewania.

  • Akceptacja rówieśników

    Każdy pragnie być lubiany, każdy dąży do tego, by być akceptowanym przez rówieśników. W czasie dojrzewania bywa trudniej. Zmiany, które u nastolatek zachodzą (m.in. zmieniające się ciało, przybieranie na wadze, problemy z cerą, nadmierna potliwość) są w stanie sprawić, że niejedna z Was staje się niepewną siebie osobą, obawiającą się odrzucenia, która zrobi wszystko, żeby tak się nie stało. Niestety czasami chęć akceptacji rówieśników może doprowadzić do wystąpienia poważnych problemów, np. do chorobliwego odchudzania się, uzależnienia od alkoholu, papierosów czy narkotyków. Nie tędy droga! Twoje obecne wybory i decyzje będą rzutować na Twoją przyszłość. Pamiętaj o tym!

    Staraj się o wszystkich nurtujących Cię sprawach czy problemach rozmawiać z rodzicami. Jesteś ich dzieckiem (i zawsze nim będziesz – nawet jako dorosła osoba), a czasami zwykła rozmowa jest w stanie sprawić, że mniej nerwowo przejdziesz przez okres dojrzewania, oraz będziesz w stanie zrozumieć, co się dzieje w Twoim życiu.

  • Problemy nastolatków.

    Najczęstsze zaburzenia nastolatków to: zaburzenia odżywiania w postaci anoreksji lub bulimii, depresja (połączona z zachowaniami autoagresywnymi), zaburzenia zachowania, zaburzenia lękowe. Przyczyną tych zaburzeń najczęściej jest ogromna wrażliwość nastolatków, strach przed krytyką i negatywną oceną otoczenia, problemy w życiu osobistym, w rodzinie, w szkole, z rówieśnikami. Niestety aż połowa młodych ludzi w okresie dojrzewania przeżywa kryzys emocjonalny. Nie można tego bagatelizować. Właściwe relacje z rodzicami, którzy w tym czasie powinni być wsparciem dla swoich dorastających dzieci, mogą być skuteczną metodą zapobiegania tym zaburzeniom. Innym rozwiązaniem jest terapia rodzinna i pomoc psychologa, pedagoga, czasem psychiatry.
  • Seksualność – co to takiego?

    Seksualność dotyczy każdego z nas. Pozwala zaspokajać rozmaite ludzkie potrzeby, takie jak kontakt fizyczny, intymność, wyrażanie uczuć, czułość czy miłość. Jest to naturalne zjawisko służące naszemu rozwojowi psychicznemu i fizycznemu.

    Dorastanie to okres, kiedy dziewczynki stają się kobietami, a chłopcy – mężczyznami, oraz czas, kiedy zaczynasz zauważać swoją seksualność. Zazwyczaj dzieje się to, gdy masz od 13 do 18 lat. Twój organizm zaczyna inaczej reagować na pewne sytuacje i osoby. Zakochujesz się, pragniesz być z kimś blisko, stworzyć z nim uczuciową więź. Zaczynasz odczuwać podniecenie seksualne oraz chęć jego zaspokojenia. Nie jest to jednoznaczne z gotowością do rozpoczęcia współżycia. Dorastanie przygotowuje Was do stworzenia związku. Niektórzy chłopcy mogą rozpocząć dojrzewanie wcześniej niż ich koleżanki. Każdy nastolatek rozwija się i dojrzewa zgodnie z własnym rytmem – pamiętaj o tym i nie pozwól, żeby presja otoczenia była powodem przedwczesnego rozpoczęcia współżycia.

  • Poszukiwanie własnej seksualności

    Seksualność jest częścią naszej osobowości. Wyrażamy ją poprzez emocje, intelekt, wyobraźnię oraz różne zachowania. Kształtowanie seksualności jest procesem złożonym i wielowymiarowym. Dojrzewanie to czas, kiedy wasza tożsamość seksualna dopiero się kształtuje i przechodzi różne fazy, zatem wątpliwości oraz rozterki dotyczące seksualności, jakie mogą się pojawić u Was, są w pełni naturalne i nie muszą od razu oznaczać orientacji homoseksualnej.

    Homoseksualizm dotyczy około 5-7% naszego społeczeństwa, może się więc zdarzyć, że będzie to osoba z waszego otoczenia. Jednak wzorce kulturowe i tradycja, w której żyjemy, przewidują jedyną możliwą drogę życia – drogę heteroseksualną. Pod tak silną presją społeczną niektóre osoby mogą mieć trudności z rozpoznaniem i zaakceptowaniem u siebie potrzeb homoseksualnych, a to może prowadzić do poważnych problemów, takich jak depresja, zaburzenia lękowe i uzależnienia. Tolerancja otoczenia pomaga zaakceptować własną tożsamość seksualną.

  • Presja seksualna

    Seks nie jest dziś tematem tabu, jest wszechobecny – w filmach, teledyskach i w internecie. Można odnieść wrażenie, że nie buduje więzi ani nie zostawia trwałych śladów, ale to nieprawda. Decyzję o rozpoczęciu współżycia należy dobrze przemyśleć, ponieważ doświadczenia seksualne, szczególnie te pierwsze, na długo pozostają w naszej pamięci i mają wpływ na późniejsze życie. Negatywne doznania seksualne mogą na długie lata zaburzyć nasze relacje, nie tylko intymne. Dlatego tak ważne jest, aby takiego kroku nie podejmować pochopnie - ulegając czyjejś presji albo chcąc zaimponować rówieśnikom. Należy także się liczyć z konsekwencjami, jakie może nieść taka decyzja. Zachowania seksualne wynikają z naszych rozmaitych potrzeb – chęci zbliżenia się do drugiej osoby, stworzenia z nią więzi. Powinny być dobrowolne, pozbawione agresji, przymusu i przemocy. Pamiętajcie, że o tak ważnym wydarzeniu nikt nie może decydować za Was – tylko Wy macie prawo do stanowienia o sobie.